مرتبط با :
موقعیت چایپاره
وضع روستاهای چایپاره
حقیقت مسلم این است که پراکندگی روستاها ،از چگونگی پراکندگی منابع آب پیروی می کندو هر جا که چشمه یا قنات و چاهی وجود داشته باشد ،عده ای به دور آن جمع شده و به کشاورزی و دامداری مشغول می شوند .کشاورزی و دامداری دو رکن اصلی اقتصاد روستاست.
1-روستاهای تحت پوشش رودخانه آغچای مانند بسطام ،چورس و بادکی
2-روستاهایی که به آب این رودخانه دسترسی نداشته و دارای چشمه و قنات می باشد مثلاً:نعلبند،سالطه وگوزدگن.
روستا هایی که تحت پوشش رودخانه آغچای می باشند،دارای زمینهای بارور و شبکه آبیاری مصنوعی می باشند این روستاها مزارع خود را در فصول گرم سال آبیاری نموده و نسبت به روستاهای دیمی از وضع اقتصادی بهتری برخوردارند . ولی روستاهای دیمی خارج از حوزه رودخانه اغچای ،همیشه به امید آب باران بوده و فاقد آبیاری مصنوعی می باشند ،مگر این که آب مازاد بر مصرف چشمه ها و قنات خود را جمع کرده و بدین وسیله ،چند هکتار از اراضی خود راتحت پوشش قرار دهند.
بافت و شکل روستاها
اکثر روستاهای شهرستان چایپاره به طور فشرده و توده ای و دارای کوچه های تو در تو و اکثر اماکن عمومی در وسط روستاها قرار دارند و تنوع جنس خاک ،محدودیت و مرغوبیت خاک،آب وسعت مراتع و نزدیکی به مرکز در بزرگی و انبساط روستا ها ی این شهرستان نقش اساسی را ایفا کرده است و برابر با این مسئله روستاهایی که دارای این خصیصه بوده اند توسعه یافته و نسبت به روستاهای دیگر وسیع می باشند.
حدود 90 در صد از روستاهای چایپاره گِلی و به شکل مربع یا مستطیل با سقف های چوبی بودند ولی در حال حاضر به جهت رشد اقتصادی ،مصالح ساختمانی و نمای خانه ها در اکثر روستا ها تغییرات کلی یافته است.
ساختار اجتماعی روستا
روستا های شهرستان چایپاره،از لحاظ اجتماعی تقسیماتی داشتند که مهمترین عوامل در این تقسیم بندی عبارت بودند از 1-اقتصاد 2-مقدار قرب به مرکز قدرت(ارباب یا ادارات دولتی مقتدر) 3-بازوی فرزندان
ساختار اقتصادي روستاها
كشاورزي و دامداري مهمترين عامل اقتصادي روستاها در چايپاره مي باشد كه در روستاهاي ديمي نظام دو كشتي(يك سال كاشته و يك سال بدون كاشت)ولي در روستاهاي تحت پوشش آغچاي نظام تك كشتي حاكم است و چه بسا عده اي نيز به كارهاي غير از دامداري و كشاورزي مي پردازند.
كشتزار هاي روستايي بيرون از دهكده بوده و از نظر ترتيب بيشترين تنوع را دارد. اين كشتزارها به قطعات مختلف تقسيم شده و به نسبت ابعاد ،متفاوت اند.
مشکلات گریبانگیر روستاییان
کمبود منابع آب (دیمی)،محدود بودن مقدار اراضی ،تخریب مراتع و ایجاد شغلهای کاذب مختلف در شهر ، از جمله عواملی هستند که مهاجرت به سوی شهرها را تشدید کرده و مانع توسعه روستاهای چایپاره شده است. متاسفانه در حال حاضر روستاهایی چون شورجه ،حسین آباد ،سالطه و علی اکبر کندی،تقریباً خالی از سکنه شده اند و در تعدادی از روستاها نیز ،تعداد خانوار ها به حد اقل رسیده است.اما روستاهای تحت پوشش آغچای ،با اینکه از توسعه باز ایستاده اند، ولی رسالت و بزرگی خود را حفظ کرده اند .
|