تا قبل از احداث جاده ترانزیتی ایران اروپا در 3 کیلومتری قره ضیاءالدین، مهمترین راه  ارتباطی منطقه جاده قدیمی خوی-ماکو(جاده حمزیان) بوده و در طول خود از خوی تا ماکو  دارای 4 دهنه پل بوده که مهمترین آنها پل  کسیان یا در اصطلاح محلی ((دوقوز گوز)) به معنای نه دهنه  در کنار روستای کسیان می باشد. دلیل این نامگذاری وجود نه دهنه در بدنه این پل می باشد.

این پل که در 51 کیلومتری جاده خوی –ماکو واقع شده 70متر طول و 4.50متر عرض و 5متر ارتفاع داردو سنگ های سفید آن از قلعه اورارتویی بسطام-در سه کیلومتری پل- آورده شده است.

پل دو قوز گوز از بناهای مربوط به دوره قاجاریه می باشدو  بر روی رودخانه آغچای ساخته شده  و از لحاظ معماری در عصر خود بی نظیر بوده است.

پل دوقوزگوز که علاوه برقدمت ،هم به دلیل برقراری ارتباط بین چند روستای چایپاره و هم  بدلیل پیدا شدن سنگ نبشته ی اورارتویی بسطام هنگام انتقال سنگ های قلعه از شهرت نسبتا زیادی برخوردار است،در حدود سال 1383 بر اثر سیل گوشه ای از آن تخریب شد و بعد ها به دلیل عدم توجه و رسیدگی، سه دهنه از آن به کلی تخریب شد.سر انجام در سال 1387 مسئولین محترم به غیرت آمدند و پس از دو-سه سال قطع ارتباط روستاهای اطراف و مشکلات زیادی که گریبان گیر روستاییان شد کار مرمت و باز سازی آن را همراه با 22 اثر باستانی دیگر آذربایجان غربی آغازکرده و در سال 1388 به پایان رساندند.البته یکی از مسائلی که ذهن دوستداران آثار باستانی چایپاره را به خود مشغول کرده ،استفاده از دهنه نهم این پل برای هدایت جریان آب نهر قره مرادلو به زمین های کشاورزی کسیان است به طوری که به جای نه دهنه ،هشت دهنه از آن دیده می شود (؟؟!!)ولی طی گفتگویی که با مسئول باز سازی پل داشتم گفتند:هماهنگی های لازم انجام شده و در آینده ای نزدیک نهمین دهنه هم آزاد خواهد شد.

 درپایان جا دارد به نماینگی از تمام مردم شهرستان چایپاره به تمام مسئولین محترم و کسانی که در بازسازی پل نقشی داشته اند، نه خسته ای عرض کنم. امیدوارم پل دوقوز گوزکه بعد از «قیرمیزی مسجد»چورس دومین اثر مرمت شده شهرستان چایپاره است، سنگ بنای مجددی باشد برای حفظ آثار متعدد باستانی این شهرستان ،البته با سرعت بیشتر چون واقعا دارند از دست می روند.